1 - ابن زيد گويد : پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله سزاوارتر است به تدبير ايشان و فرمان او بر ايشان نافذتر است از حكم ايشان بر ايشان خلاف آنچه حكم مىشود بر آن براى وجوب طاعت و پيروى از آن حضرت كه مقرون بطاعت خداى تعالى است « 1 » . 2 - ابن عباس و عطا گويند : يعنى آن حضرت اولى و شايسته است به ايشان در دعوت كردن ، پس هر گاه پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله ايشان را براى كارى و چيزى فراخواند و يا فرمان داد ولى نفوسشان آنها را به چيزى خلاف خواسته پيامبر دعوت نمود اطاعت و پيروى خط و فرمان پيامبر ( ص ) اولى و واجب است از اطاعت نفوسشان " و اين از قول اوّل نزديكتر است " 3 - بدرستى كه حكم آن حضرت نافذتر است از حكم بعضى از آنها بر بعضى ديگر مثل قول خدا فَسَلِّمُوا عَلى أَنْفُسِكُمْ " پس سلام كنيد بر خودتان " پس هر گاه او با سزاوارتريش بايشان از مال امتش ارث نبرد چگونه ارث ميبرد كسى كه حق او را بسبب پسرخواندگى واجب ميدانيد ، و از پيامبر ( ص ) روايت شده كه وقتى خواست غزوه تبوك برود فرمان داد كه مردم همه بسيج نموده بيرون

--> ( 1 ) - به حكم يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ . . . و مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ . . . و قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ . اى مؤمنين اطاعت كنيد خدا و اطاعت كنيد پيامبر خدا را و كسى كه اطاعت كند پيامبر را حقيقة خدا را اطاعت نموده . و بگو اگر خدا را دوست داريد مرا پيروى و متابعت كنيد تا خدا شما را دوست بدارد . مترجم